حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، أَوْ غَيْرِهِ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ، قَالَ كُنَّا نَقُولُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَنْعَمَ اللَّهُ بِكَ عَيْنًا وَأَنْعِمْ صَبَاحًا فَلَمَّا كَانَ الإِسْلاَمُ نُهِينَا عَنْ ذَلِكَ . قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ مَعْمَرٌ يُكْرَهُ أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ أَنْعَمَ اللَّهُ بِكَ عَيْنًا وَلاَ بَأْسَ أَنْ يَقُولَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَيْنَكَ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz johiliyat davrida «Anʼamallohu bika aynan (Alloh koʻzingni xursand qilsin)» va «Anʼim sabohan (xayrli tong)» der edik. Islom kelganida esa bizni bundan qaytarishdi. Abdurrazzoq aytdi: Maʼmar dedi: Kishining «Anʼamallohu bika aynan» deyishi makruhdir, ammo «Anʼamallohu aynaka (Alloh koʻzingni xursand qilsin)» deyishida zarar yoʻq.