حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَنَّادٌ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا قَالَ مَرَّ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ نُعَالِجُ خُصًّا لَنَا وَهَى فَقَالَ " مَا هَذَا " . فَقُلْنَا خُصٌّ لَنَا وَهَى فَنَحْنُ نُصْلِحُهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا أَرَى الأَمْرَ إِلاَّ أَعْجَلَ مِنْ ذَلِكَ " .
Aʼmash (rahimahulloh) oʻsha isnod bilan shu (hadis)ni rivoyat qilib aytdi: «Biz buzilib qolgan oʻzimizning chayla (kulba)mizni tuzatayotgan paytimizda Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtib qoldilar va: ‹Bu nima?› dedilar. Biz: ‹Bu bizning chaylamiz buzilib qolibdi, biz uni tuzatyapmiz›, dedik. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Men ishni bundan ham koʻra tezroq deb bilaman›, dedilar».