حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ : اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فَسَمِعَهُمْ يَجْهَرُونَ بِالْقِرَاءَةِ، فَكَشَفَ السِّتْرَ وَقَالَ : " أَلاَ إِنَّ كُلَّكُمْ مُنَاجٍ رَبَّهُ فَلاَ يُؤْذِيَنَّ بَعْضُكُمْ بَعْضًا، وَلاَ يَرْفَعْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ فِي الْقِرَاءَةِ " . أَوْ قَالَ : " فِي الصَّلاَةِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Rasululloh ﷺ masjidda eʼtikofda edilar. U zot (odamlarning) qiroatni ovoz chiqarib oʻqiyotganlarini eshitib, pardani ochdilar-da: ‹Ogoh boʻlinglar! Albatta, har biringiz Robbingizga munojot qilmoqdasiz, bas, baʼzingiz baʼzingizga ozor bermangiz va qiroatda baʼzingiz baʼzingizdan (ovozni) koʻtarmangiz›, dedilar.» Yoki: «‹…namozda›, dedilar», dedi.