حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قَيْسٍ الأَسَدِيُّ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ : بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ مَا أَمْسَى فَقَالَ : " أَصَلَّى الْغُلاَمُ " . قَالُوا : نَعَمْ . فَاضْطَجَعَ حَتَّى إِذَا مَضَى مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَامَ فَتَوَضَّأَ، ثُمَّ صَلَّى سَبْعًا أَوْ خَمْسًا أَوْتَرَ بِهِنَّ لَمْ يُسَلِّمْ إِلاَّ فِي آخِرِهِنَّ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Xolam Maymuna (roziyallohu anho)ning huzurida tundadim. Kech kirgandan keyin Rasululloh ﷺ keldilar va: «Bola namoz oʻqidimi?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. Soʻng u zot yonboshlab yotdilar, toki Alloh xohlagancha tundan (vaqt) oʻtgach, turib taharat qildilar, soʻng yetti yoki besh (rakaat) oʻqib, ular bilan vitr qildilar — faqat ularning oxirida salom berdilar.