حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ { إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ } فَسَجَدَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ السَّجْدَةُ قَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ .
Abu Rofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Abu Hurayra (roziyallohu anhu) bilan birga xufton namozini oʻqidim. U {Osmon yorilgan chogʻda} (surasini) oʻqib, sajda qildi. Men: «Bu qanday sajda?» dedim. U: «Men buni Abul-Qosim ﷺ ortida sajda qilgan edim, shuning uchun u zotni uchratgunimcha buni sajda qilishda davom etaman», dedi.