حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ تَعَالَى يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَيَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ إِلاَّ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَحَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ " .
Usmon ibn Abu Shayba bizga Abu Muoviyadan, u Aʼmashdan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildiki, u zot dedilar: «Qaysi bir qavm Allohning uylaridan bir uyda (masjidda) toʻplanib, Allohning Kitobini tilovat qilsa va uni oʻzaro oʻrgansalar, albatta ularga sokinlik (sakina) nozil boʻladi, rahmat ularni qoplaydi, farishtalar ularni oʻrab oladi va Alloh ularni Oʻz huzuridagilar (farishtalar) orasida zikr qiladi».