حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، عَنْ وَرْقَاءَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَلَى الصَّدَقَةِ فَمَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَالْعَبَّاسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلاَّ أَنْ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَإِنَّكُمْ تَظْلِمُونَ خَالِدًا فَقَدِ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتُدَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَمَّا الْعَبَّاسُ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهِيَ عَلَىَّ وَمِثْلُهَا " . ثُمَّ قَالَ " أَمَا شَعَرْتَ أَنَّ عَمَّ الرَّجُلِ صِنْوُ الأَبِ " . أَوْ " صِنْوُ أَبِيهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday dedi: Nabiy ﷺ Umar ibn al-Xattobni sadaqa (zakot) yigʻishga yubordilar. Shunda Ibn Jamil, Xolid ibn Valid va Abbos (berishdan) bosh tortdilar. Rasululloh ﷺ dedilar: «Ibn Jamil faqir edi, Alloh uni boy qildi, shundan boshqa (sababga) eʼtiroz qilmaydi (yaʼni shukrini qilmagani uchun ayblanadi). Xolid ibn Validga kelsak, sizlar Xolidga zulm qilyapsizlar, chunki u sovutlari va anjomlarini Alloh yoʻlida vaqf qilib qoʻygan. Abbosga kelsak — u Rasululloh ﷺning amakilaridir — uning (zakoti) menga, uning yana shuncha (qoʻshimchasi) ham (menga) boʻlsin». Soʻng dedilar: «Bilmadingmi, kishining amakisi uning otasining tugʻishganidir», yoki «otasining tugʻishganidir».