حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَوَّارٍ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، فِي الْمَرْأَةِ تَصَدَّقُ مِنْ بَيْتِ زَوْجِهَا قَالَ لاَ إِلاَّ مِنْ قُوتِهَا وَالأَجْرُ بَيْنَهُمَا وَلاَ يَحِلُّ لَهَا أَنْ تَصَدَّقَ مِنْ مَالِ زَوْجِهَا إِلاَّ بِإِذْنِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا يُضَعِّفُ حَدِيثَ هَمَّامٍ .
Atodan rivoyat qilinadiki, Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan ayolning erining uyidan (molidan) sadaqa qilishi haqida soʻralganda, u shunday dedi: «Yoʻq, faqat oʻz yegulugidan (qilishi mumkin). Ajr ikkalasi oʻrtasida (boʻlinadi). Eridan ruxsatsiz uning molidan sadaqa qilishi unga halol boʻlmaydi». Abu Dovud aytdi: Bu (rivoyat) Hammom (ibn Munabbih)ning hadisini zaiflashtiradi.