حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: مَا تَقُولُونَ فِي الزِّنَا، وَشُرْبِ الْخَمْرِ، وَالسَّرِقَةِ؟ قُلْنَا: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، قَالَ: هُنَّ الْفَوَاحِشُ، وَفِيهِنَّ الْعُقُوبَةُ، أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ؟ الشِّرْكُ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ، وَكَانَ مُتَّكِئًا فَاحْتَفَزَ قَالَ: وَالزُّورُ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Rizvon bayʼatiga (bay olishga) buyurilganlarida, Usmon ibn Affon Rasululloh ﷺning Makka ahliga (yuborgan) elchisi edi. Soʻng odamlar bayʼat qilishdi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, Usmon Allohning hojati va Rasulining hojati yuzasidan (band)dir», dedilar-da, bir qoʻllarini ikkinchi qoʻllariga urdilar (Usmon nomidan bayʼat qildilar). Shunday qilib, Rasululloh ﷺning Usmon uchun (bergan) qoʻllari ularning oʻzlari uchun (bergan) qoʻllaridan yaxshiroq boʻldi. Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.