حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ قَالَ: أَخْبَرَنِي أُسَيْدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا أُسَيْدٍ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللهِ، هَلْ بَقِيَ مِنْ بِرِّ أَبَوَيَّ شَيْءٌ بَعْدَ مَوْتِهِمَا أَبَرُّهُمَا؟ قَالَ: نَعَمْ، خِصَالٌ أَرْبَعٌ: الدُّعَاءُ لَهُمَا، وَالِاسْتِغْفَارُ لَهُمَا، وَإِنْفَاذُ عَهْدِهِمَا، وَإِكْرَامُ صَدِيقِهِمَا، وَصِلَةُ الرَّحِمِ الَّتِي لاَ رَحِمَ لَكَ إِلاَّ مِنْ قِبَلِهِمَا.
Banu Saʼlaba ibn Yarbuʼdan bir kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Saʼlabadan baʼzi odamlar Paygʻambar ﷺ huzuriga kelishdi. Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, ana ular Banu Saʼlaba ibn Yarbuʼ boʻlib, falonchini — Paygʻambar ﷺ ning sahobalaridan bir kishini oʻldirishgan», dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Hech bir jon boshqasining gunohi uchun jazolanmaydi», dedilar.