حَدَّثَنِا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ قَالَ: سَمِعْتُ جَرِيرًا يَقُولُ: مَا رَآنِي رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي، وَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: يَدْخُلُ مِنْ هَذَا الْبَابِ رَجُلٌ مِنْ خَيْرِ ذِي يَمَنٍ، عَلَى وَجْهِهِ مَسْحَةُ مَلَكٍ، فَدَخَلَ جَرِيرٌ.
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Islomni qabul qilganimdan beri Rasululloh ﷺ meni har koʻrganlarida, albatta yuzimga tabassum qilardilar.» Rasululloh ﷺ: «Bu eshikdan Yaman ahlining eng yaxshisidan boʻlgan bir kishi kiradi, uning yuzida farishta silagan belgi bordir», dedilar. Soʻng Jarir kirib keldi.