حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ مُسْلِمٍ مَوْلَى ابْنَةِ قَارِظٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ رُبَّمَا حَدَّثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَيَقُولُ: حَدَّثَنِيهِ أَهْدَبُ الشُّفْرَيْنِ، أَبْيَضُ الْكَشْحَيْنِ، إِذَا أَقْبَلَ أَقْبَلَ جَمِيعًا، وَإِذَا أَدْبَرَ، أَدْبَرَ جَمِيعًا، لَمْ تَرَ عَيْنٌ مِثْلَهُ، وَلَنْ تَرَاهُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U baʼzan Nabiy ﷺdan hadis aytar, soʻng shunday der edi: «Menga uzun kiprikli, biqinlari oq boʻlgan zot soʻzlab berdilar. U zot birovga yuzlansalar, butunlay yuzlanardilar; yuz oʻgirsalar, butunlay yuz oʻgirardilar. Hech bir koʻz u zotning mislini koʻrmagan va hech qachon koʻrmaydi ham.»