حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالاَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: زَارَ رَجُلٌ أَخًا لَهُ فِي قَرْيَةٍ، فَأَرْصَدَ اللَّهُ لَهُ مَلَكًا عَلَى مَدْرَجَتِهِ، فَقَالَ: أَيْنَ تُرِيدُ؟ قَالَ: أَخًا لِي فِي هَذِهِ الْقَرْيَةِ، فَقَالَ: هَلْ لَهُ عَلَيْكَ مِنْ نِعْمَةٍ تَرُبُّهَا؟ قَالَ: لاَ، إِنِّي أُحِبُّهُ فِي اللهِ، قَالَ: فَإِنِّي رَسُولُ اللهِ إِلَيْكَ، أَنَّ اللَّهَ أَحَبَّكَ كَمَا أَحْبَبْتَهُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qiladi: «Bir kishi boshqa bir qishloqdagi birodarini ziyorat qildi. Shunda Alloh uning yoʻlida unga (kuzatuvchi qilib) bir farishtani tayinladi. Farishta uning oldiga kelganida: ‹Qayerga bormoqchisan?› dedi. (U): ‹Shu qishloqdagi bir birodarimni (deb bormoqchiman)›, dedi. (Farishta): ‹Uning sendagi (qaytarishni istagan) biror neʼmati bormi?› dedi. (U): ‹Yoʻq, faqat men uni aziz va jalil Alloh (yoʻli) uchun sevaman›, dedi. (Farishta): ‹Men sening oldingga Allohdan elchiman: Alloh sen uni Oʻzi uchun sevganing kabi seni ham sevdi (deb xabar berish uchun keldim)›, dedi».