حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ: حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: يَا نَبِيَّ اللهِ، مَتَى السَّاعَةُ؟ فَقَالَ: وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا؟ قَالَ: مَا أَعْدَدْتُ مِنْ كَبِيرٍ، إِلاَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، فَقَالَ: الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim ‹Lo ilaha illalloh› desa-yu, qalbida bir arpa donasi ogʻirligicha yaxshilik (iymon) boʻlsa, doʻzaxdan chiqariladi. Kim ‹Lo ilaha illalloh› desa-yu, qalbida bir bugʻdoy donasi ogʻirligicha yaxshilik boʻlsa, doʻzaxdan chiqariladi. Kim ‹Lo ilaha illalloh› desa-yu, qalbida bir zarra ogʻirligicha yaxshilik boʻlsa, doʻzaxdan chiqariladi», — dedilar.