حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أُتِيَ بِالزَّهْوِ قَالَ: اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا وَمُدِّنَا، وَصَاعِنَا، بَرَكَةً مَعَ بَرَكَةٍ، ثُمَّ نَاوَلَهُ أَصْغَرَ مَنْ يَلِيهِ مِنَ الْوِلْدَانِ.
Ahmad ibn Solih bizga aytib berib, bizga Abdulloh ibn Vahb aytib berib, dedi: Menga Sulaymon ibn Bilol xabar berib, u Suhayl ibn Abu Solihdan, u otasidan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Rasululloh ﷺ safarda boʻlganlarida, tong saharda shularni aytar edilar: «Samiʼa samiʼun bihamdillahi va niʼmatihi va husni baloihi alayno. Allohumma sohibno fa-afzil alayno (Bir eshituvchi Allohga hamd aytib, Uning bizga boʻlgan neʼmati va goʻzal sinovi bilan birga eshitdi. Ey Alloh! Bizga hamroh boʻl va bizga fazl ato et)». (Ravoiy dedi:) U zot doʻzaxdan Allohga sigʻinib (shularni aytar edilar).