حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ: سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ يَذْكُرُ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا عَرَضَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَسِيرِهِ، فَقَالَ: أَخْبِرْنِي مَا يُقَرِّبُنِي مِنَ الْجَنَّةِ، وَيُبَاعِدُنِي مِنَ النَّارِ؟ قَالَ: تَعْبُدُ اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكْ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمُ الصَّلاَةَ، وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ، وَتَصِلُ الرَّحِمَ.
Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga: «Menga — meni jannatga kiritadigan bir amalni ayting», — dedi. Odamlar: «Unga nima boʻldi? Unga nima boʻldi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uning (soʻrashga) (muhim) ehtiyoji bor», — dedilar. Paygʻambar ﷺ: «(Jannatga kirish uchun) Allohga ibodat qil va Unga hech narsani sherik qilma; namozni mukammal oʻqi, zakotni ber va qarindoshlik aloqalarini (silai rahmni) ulab tur», — dedilar.