حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَأَى ابْنًا لأَبِي طَلْحَةَ يُقَالُ لَهُ: أَبُو عُمَيْرٍ، وَكَانَ لَهُ نُغَيْرٌ يَلْعَبُ بِهِ، فَقَالَ: يَا أَبَا عُمَيْرٍ، مَا فَعَلَ أَوْ، أَيْنَ، النُّغَيْرُ؟.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Nabiy ﷺ huzurimizga kirdilar, (uyda) faqat men, onam va xolam Ummu Harom bor edik. Onam: «Yo Rasululloh, kichik xizmatkoringiz (Anas) — uning haqiga Allohga duo qiling», — dedi. (Anas) dedi: Shunda u zot men uchun har xil yaxshilikni (soʻrab) duo qildilar. Men uchun qilgan duolarining oxirgisida: «Yo Alloh, uning molini va farzandini koʻpaytirgin va unga (bularda) barakot bergin», — dedilar.