حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ قَالَ: حَدَّثَنِي اللَّيْثُ قَالَ: حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ ثُمَّ الْجُنْدَعِيِّ، أَنَّ أَبَا أَيُّوبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ، يَلْتَقِيَانِ فَيَصُدُّ هَذَا وَيَصُدُّ هَذَا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلامِ.
(Amr ibn Avf (roziyallohu anhu) — u Banu Omir ibn Luayyning ittifoqchisi boʻlib, Rasululloh ﷺ bilan Badrda qatnashgan edi — rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ Abu Ubayda ibn al-Jarrohni Bahraynga, uning jizyasini (olib kelish uchun) joʻnatdilar — Rasululloh ﷺ Bahrayn ahli bilan sulh tuzgan va ularga al-Alo ibn al-Hazramiyni amir (qilib) tayinlagan edilar. Abu Ubayda Bahrayndan mol bilan keldi. Ansor uning kelganini eshitib, bomdod namozini Rasululloh ﷺ bilan birga oʻqigani (masjidga) yigʻildi. U zot (namozdan) chiqqanlarida, ular u zotning yoʻliga (oldiga) chiqdilar. U zot ularni koʻrib jilmaydilar va: «Sizlar Abu Ubaydaning kelgani va u biror narsa (mol) olib kelganini eshitgan boʻlsangiz kerak (deb oʻylayman)», dedilar. Ular: «Ha, yo Rasululloh», dedilar. U zot: «(Unday boʻlsa) xushxabar boʻlsin va sizni quvontiradigan narsani umid qilinglar. Allohga qasamki, men sizlarning faqirlashishingizdan qoʻrqmayman; balki men sizdan oldingilarga (dunyo) yoyilganidek, sizlarga ham dunyo yoyilib, ular (boylik uchun) musobaqalashganidek, sizlar ham musobaqalashib, u ularni (gʻaflatga) chalgʻitganidek, sizni ham chalgʻitishidan qoʻrqaman», dedilar.