حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصِ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ وَهْبٍ الطَّائِفِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا غُطَيْفُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، أَنَّ نَافِعَ بْنَ عَاصِمٍ أَخْبَرَهُ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللهِ بْنَ عَمْرٍو قَالَ لِابْنِ أَخٍ لَهُ خَرَجَ مِنَ الْوَهْطِ: أَيَعْمَلُ عُمَّالُكَ؟ قَالَ: لاَ أَدْرِي، قَالَ: أَمَا لَوْ كُنْتَ ثَقَفِيًّا لَعَلِمْتَ مَا يَعْمَلُ عُمَّالُكَ، ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيْنَا فَقَالَ: إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا عَمِلَ مَعَ عُمَّالِهِ فِي دَارِهِ، وَقَالَ أَبُو عَاصِمٍ مَرَّةً: فِي مَالِهِ، كَانَ عَامِلاً مِنْ عُمَّالِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ.
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U zot Vaht (bogʻi)dan chiqib kelgan jiyaniga: «Ishchilaring ishlayaptimi?» dedilar. U: «Bilmayman», dedi. U zot: «Agar sen Saqiylik boʻlganingda, ishchilaring nima ish qilayotganini bilarding», dedilar. Soʻng bizga oʻgirilib: «Kishi oʻz uyida — Abu Osim bir marta: oʻz molida, dedi — ishchilari bilan birga ishlasa, u Alloh azza va jallaning ishchilaridan biri boʻladi», dedilar.