حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ مَمْلَكٍ، عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ أُعْطِيَ حَظَّهُ مِنَ الرِّفْقِ فَقَدْ أُعْطِيَ حَظَّهُ مِنَ الْخَيْرِ، وَمَنْ حُرِمَ حَظَّهُ مِنَ الرِّفْقِ، فَقَدْ حُرِمَ حَظَّهُ مِنَ الْخَيْرِ، أَثْقَلُ شَيْءٍ فِي مِيزَانِ الْمُؤْمِنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حُسْنُ الْخُلُقِ، وَإِنَّ اللَّهَ لَيُبْغِضُ الْفَاحِشَ الْبَذِيَّ.
Abud-Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kimga muloyimlikdan nasibasi berilgan boʻlsa, demak unga yaxshilikdan nasibasi berilibdi. Kim muloyimlikdan nasibasidan mahrum qilingan boʻlsa, demak u yaxshilikdan nasibasidan mahrum qilinibdi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Oisha, Jarir ibn Abdulloh va Abu Hurayradan ham (rivoyat bor). Bu hadis hasan sahihdir.