حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ مِقْسَمٍ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِيَّاكُمْ وَالظُّلْمَ، فَإِنَّ الظُّلْمَ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَاتَّقُوا الشُّحَّ، فَإِنَّهُ أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، وَحَمَلَهُمْ عَلَى أَنْ سَفَكُوا دِمَاءَهُمْ، وَاسْتَحَلُّوا مَحَارِمَهُمْ.
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men sekin (yuradigan) va charchagan bir tuyaga mingan paytimda, Paygʻambar ﷺ (yonimdan) oʻtdi va uni urdi hamda unga Allohdan barakat (soʻrab duo) qildi. Tuya shu qadar tez (chopadigan) boʻldiki, ilgari hech qachon shunday boʻlmagan edi. Soʻng Paygʻambar ﷺ: «Uni menga bir uqiya (oltinga) sot», — dedilar. Men: «Yoʻq», — dedim. U zot yana: «Uni menga bir uqiya (oltinga) sot», — dedilar. Men uni sotdim va — uni oʻz uyimgacha minishni — shart qildim. Biz (Madinaga) yetib kelganda, men oʻsha tuyani Paygʻambar ﷺ ga olib bordim va u zot menga uning narxini berdi. Men uyga qaytdim, lekin u zot meni (chaqirib) yubordi va (men borganimda) u zot: «Men sening tuyangni olmayman. Tuyangni — sen uchun hadya (sifatida) — ol», — dedilar.