حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْجُعَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَاهَا قَالَ: اشْتَكَيْتُ بِمَكَّةَ شَكْوَى شَدِيدَةً، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنِّي أَتْرُكُ مَالاً، وَإِنِّي لَمْ أَتْرُكْ إِلاَّ ابْنَةً وَاحِدَةً، أَفَأُوصِي بِثُلُثَيْ مَالِي، وَأَتْرُكُ الثُّلُثَ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: أُوصِي النِّصْفَ، وَأَتْرُكُ لَهَا النِّصْفَ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: فَأَوْصِي بِالثُّلُثِ، وَأَتْرُكُ لَهَا الثُّلُثَيْنِ؟ قَالَ: الثُّلُثُ، وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ، ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِي، ثُمَّ مَسَحَ وَجْهِي وَبَطْنِي، ثُمَّ قَالَ: اللَّهُمَّ اشْفِ سَعْدًا، وَأَتِمَّ لَهُ هِجْرَتَهُ، فَمَا زِلْتُ أَجِدُ بَرْدَ يَدِهِ عَلَى كَبِدِي فِيمَا يَخَالُ إِلَيَّ حَتَّى السَّاعَةِ.
(Saʼd (ibn Abu Vaqqos) (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Makkada qattiq bir kasallik bilan kasallandim; Paygʻambar ﷺ meni yoʻqlab keldilar. Men: «Ey Allohning Paygʻambari, men mol qoldiryapman; men faqat bir qizdan boshqa (vorisni) qoldirmayapman; bas, molimning uchdan ikki qismini vasiyat qilay, uchdan birini qoldiraymi?» dedim. U zot: «Yoʻq» dedilar. Men: «(Boʻ lmasa) yarmini vasiyat qilay, yarmini qoldiraymi?» dedim. U zot: «Yoʻq» dedilar. Men: «(Boʻ lmasa) uchdan birini vasiyat qilay, unga uchdan ikki (qism)ni qoldiraymi?» dedim. U zot: «Uchdan bir; (lekin) uchdan bir ham koʻ p(dir)» dedilar. Soʻng u zot qoʻ llarini mening peshonamga qoʻ ydilar, soʻng qoʻ llarini mening yuzim va qornimga surdilar, soʻng: «Allohumma-shfi Saʼdan va atmim lahu hijratahu» (Ey Alloh, Saʼdga shifo ber va uning hijratini unga mukammal qil) dedilar. Men — to shu soatgacha — u zotning (qoʻ llarining) salqinini jigarimda (his qilib) topaverar edim — menga shunday tuyular edi.
