حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا طَالِبُ بْنُ حُجَيْرٍ الْعَبْدِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي هُودُ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ سَعْدٍ، سَمِعَ جَدَّهُ مَزِيدَةَ الْعَبْدِيَّ قَالَ: جَاءَ الأَشَجُّ يَمْشِي حَتَّى أَخَذَ بِيَدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَبَّلَهَا، فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: أَمَا إِنَّ فِيكَ لَخُلُقَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ، قَالَ: جَبْلاً جُبِلْتُ عَلَيْهِ، أَوْ خُلِقَا مَعِي؟ قَالَ: لاَ، بَلْ جَبْلاً جُبِلْتَ عَلَيْهِ، قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَبَلَنِي عَلَى مَا يُحِبُّ اللَّهُ وَرَسُولُهُ.
Mazida al-Abdiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ashajj yurib kelib, Nabiy ﷺ ning qoʻllaridan ushlab oʻpdi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Darvoqe, senda Alloh va Uning Rasuli yaxshi koʻradigan ikkita xislat bor», dedilar. U: «Bu men (tugʻma) yaratilgan tabiatmi yoki men bilan birga (keyin) paydo boʻlgan xislatmi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki sen shunday tabiat bilan yaratilgansan», dedilar. U: «Meni Alloh va Uning Rasuli yaxshi koʻradigan (xislat) bilan yaratgan Allohga hamd boʻlsin», dedi.