حَدَّثَنَا الصَّلْتُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْهَا، أَنَّهَا رَأَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو رَافِعًا يَدَيْهِ يَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَلاَ تُعَاقِبْنِي، أَيُّمَا رَجُلٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ آذَيْتُهُ أَوْ شَتَمْتُهُ فَلا تُعَاقِبْنِي فِيهِ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺni qoʻllarini koʻtargan holda: «Ey Allohim, men faqatgina bir insonman, bas meni jazolamagin. Mominlardan qaysi bir kishiga ozor bergan yoki uni haqoratlagan boʻlsam, buning uchun meni jazolamagin», deb duo qilayotganlarini koʻrdi.