حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَلَمَةُ قَالَ: سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُ: أَتَتِ امْرَأَةٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَشْكُو إِلَيْهِ الْحَاجَةَ، أَوْ بَعْضَ الْحَاجَةِ، فَقَالَ: أَلاَ أَدُلُّكِ عَلَى خَيْرٍ مِنْ ذَلِكَ؟ تُهَلِّلِينَ اللَّهَ ثَلاَثِينَ عِنْدَ مَنَامِكِ، وَتُسَبِّحِينَ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَتَحْمَدِينَ أَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ، فَتِلْكَ مِئَةٌ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺ huzuriga kelib, ehtiyojidan yoki ehtiyojlaridan biridan shikoyat qildi. Shunda u zot: «Senga bundan koʻra yaxshiroq narsani koʻrsataymi? Uxlash oldidan Allohga oʻttiz marta tahlil ayt (‹Lo ilaha illalloh› de), oʻttiz uch marta tasbeh ayt (‹Subhonalloh› de) va oʻttiz toʻrt marta hamd ayt (‹Alhamdulillah› de). Bas, mana shu yuz dunyo va undagi barcha narsadan yaxshiroqdir», dedilar.