حَدَّثَنَا عَارِمٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ سِنَانٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْخُلُ عَلَيْنَا، أَهْلَ الْبَيْتِ، فَدَخَلَ يَوْمًا فَدَعَا لَنَا، فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ خُوَيْدِمُكَ أَلاَ تَدْعُو لَهُ؟ قَالَ: اللَّهُمَّ، أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَأَطِلْ حَيَاتَهُ، وَاغْفِرْ لَهُ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ moʻminlar onalaridan birining huzurida edilar. Shunda boshqasi ichida taom boʻlgan bir yogʻoch idishni yubordi. Ammo u xotin (yogʻoch idishni olib kelgan) elchining qoʻliga urdi, natijada idish tushib sindi. Nabiy ﷺ ikki boʻlakni olib, birini ikkinchisiga qoʻshdilar-da, taomni unga terib: «Onangiz rashk qildi, yenglar», deb qoʻydilar. Shunda ular yedilar. Soʻng u zot oʻz uyidagi idishini olib kelguncha kutib turdilar, keyin butun idishni elchiga berib, singan idishni uni singan ayolning uyida qoldirdilar.