حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، أَنَّ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ حَدَّثَهُ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: يُسْتَجَابُ لأَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ، أَوْ يَسْتَعْجِلَ فَيَقُولُ: دَعَوْتُ فَلاَ أَرَى يَسْتَجِيبُ لِي، فَيَدَعُ الدُّعَاءَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Sizlardan biringizning (duosi) shoshilmaganicha ijobat etiladi. (Shoshib): ‹Duo qildim, lekin menga ijobat boʻlmadi›, deydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Ubaydning ismi Saʼd boʻlib, u Abdurrahmon ibn Azharning ozod qilgan quli edi, Abdurrahmon ibn Avfning quli ham deyiladi. Abdurrahmon ibn Azhar Abdurrahmon ibn Avfning amakivachchasidir. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Anas (roziyallohu anhu)dan ham (hadis) bor.