حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ: حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ: حَدَّثَنِي سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ قَالَ: سَمِعَتْ أُذُنَايَ، وَأَبْصَرَتْ عَيْنَايَ، حِينَ تَكَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ جَائِزَتَهُ، قَالَ: وَمَا جَائِزَتُهُ يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ، وَالضِّيَافَةُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ، فَمَا كَانَ وَرَاءَ ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ عَلَيْهِ. وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ.
(Abu Shurayh al-Adaviy (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ gapirganlarida quloqlarim eshitdi va koʻzlarim koʻrdi; (u zot:) «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, qoʻshnisini izzat-ikrom qilsin; kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, mehmonini joizasi (haqli mehmondorchiligi) bilan izzat qilsin» dedilar. (U:) «Uning joizasi nima, yo Rasululloh?» dedi. (U zot:) «Bir kun va bir kecha (yaxshi mehmondorchilik); mehmondorchilik (esa) uch kun; bundan keyingisi esa unga (qilingan) sadaqadir. Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, yaxshi (soʻz) aytsin yoki jim tursin» dedilar.