حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللهِ، عِنْدِي دِينَارٌ؟ قَالَ: أَنْفِقْهُ عَلَى نَفْسِكَ، قَالَ: عِنْدِي آخَرُ، فَقَالَ: أَنْفِقْهُ عَلَى خَادِمِكَ، أَوْ قَالَ: عَلَى وَلَدِكَ، قَالَ: عِنْدِي آخَرُ، قَالَ: ضَعْهُ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَهُوَ أَخَسُّهَا.
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, menda bir dinor bor», dedi. U zot ﷺ: «Uni oʻzingga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot ﷺ: «Uni xizmatkoringga (yoki: bolangga) sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot ﷺ: «Uni Alloh yoʻlida sarfla, bu esa ularning eng past(darajali)sidir», dedilar.