حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ هِلاَلٍ، أَنَّهُ رَأَى حُجَرَ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ جَرِيدٍ مَسْتُورَةً بِمُسُوحِ الشَّعْرِ، فَسَأَلْتُهُ عَنْ بَيْتِ عَائِشَةَ، فَقَالَ: كَانَ بَابُهُ مِنْ وِجْهَةِ الشَّامِ، فَقُلْتُ: مِصْرَاعًا كَانَ أَوْ مِصْرَاعَيْنِ؟ قَالَ: كَانَ بَابًا وَاحِدًا، قُلْتُ: مِنْ أَيِّ شَيْءٍ كَانَ؟ قَالَ: مِنْ عَرْعَرٍ أَوْ سَاجٍ.
Muhammad ibn Hilol (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ zavjalarining hujralarini xurmo novdalaridan (yasalgan) va echki junidan toʻqilgan mato bilan yopilgan holda koʻrdi. Undan Oishaning uyi haqida soʻralganda: «Uning eshigi Shom tomonga qaragan edi», dedi. «Bir tabaqalimi yoki ikki tabaqalimi?» deyilganda: «Bitta tabaqa edi», dedi. «U nimadan (yasalgan) edi?» deyilganda: «Arʼar yoki soj yogʻochidan», dedi.