حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْخُلُ عَلَيْنَا، وَلِي أَخٌ صَغِيرٌ يُكَنَّى: أَبَا عُمَيْرٍ، وَكَانَ لَهُ نُغَرٌ يَلْعَبُ بِهِ فَمَاتَ، فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَآهُ حَزِينًا، فَقَالَ: مَا شَأْنُهُ؟ قِيلَ لَهُ: مَاتَ نُغَرُهُ، فَقَالَ: يَا أَبَا عُمَيْرٍ، مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ؟.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimizga kirib turardilar. Mening Abu Umayr deb kunya berilgan kichik bir ukam bor edi. Uning oʻzi oʻynaydigan bir chumchugʻi bor edi, ammo u oʻlib qoldi. Bir kuni Nabiy ﷺ uning oldiga kirdilar va uni gʻamgin holatda koʻrdilar-da: «Unga nima boʻldi?» dedilar. Odamlar: «Chumchugʻi oʻlib qoldi», deyishdi. Shunda u zot: «Ey Abu Umayr, chumchuqchaga nima boʻldi?» dedilar.