حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ: سَمِعْتُ عَبْدَ اللهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ يَقُولُ: قَالَتْ عَائِشَةُ: أَرِقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ: لَيْتَ رَجُلاً صَالِحًا مِنْ أَصْحَابِي يَجِيئُنِي فَيَحْرُسَنِي اللَّيْلَةَ، إِذْ سَمِعْنَا صَوْتَ السِّلاَحِ، فَقَالَ: مَنْ هَذَا؟ قَالَ: سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللهِ، جِئْتُ أَحْرُسُكَ، فَنَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى سَمِعْنَا غَطِيطَهُ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Paygʻambar ﷺ bir kecha uyqusiz (bedor) qoldilar-da: «Qaniydi, sahobalarimdan biror solih kishi bu kecha meni qoʻriqlasa edi!» dedilar. Shu payt biz qurol (yarogʻ) ovozini eshitdik. U zot: «Bu kim?» dedilar. «Saʼd, yo Rasululloh; men Sizni qoʻriqlagani keldim», deyildi. Bas, Paygʻambar ﷺ uxladilar — hatto biz ularning xurragini eshitdik. (Abu Abdulloh (Buxoriy) aytdi: Oisha aytdiki, Bilol (sheʼr aytib): ‹Eh, qaniydi, bilsam — men biron kecha bir vodiyda, atrofimda izxir va jalil (oʻtlari) boʻlgan holda tunaymikinman?› dedi. Bas, men (buni) Paygʻambar ﷺga aytdim.)