حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُسَيْدِ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ، عَنْ أُمِّهِ قَالَتْ: قُلْتُ لأَبِي قَتَادَةَ: مَا لَكَ لاَ تُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا يُحَدِّثُ عَنْهُ النَّاسُ؟ فَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ فَلْيُسَهِّلْ لِجَنْبِهِ مَضْجَعًا مِنَ النَّارِ، وَجَعَلَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ذَلِكَ وَيَمْسَحُ الأرْضَ بِيَدِهِ.
Abdulloh ibn az-Zubayr (roziyallohu anhumo) otasidan rivoyat qilib aytadi: Men Zubayrga: «Sahobalar Rasululloh ﷺdan rivoyat qilganlaridek, sizni u zotdan rivoyat qilishdan nima toʻsmoqda?» dedim. U: «Ogoh boʻl, Alloh nomi bilan qasamki, mening u zotning oldilarida oʻrnim va martabam bor edi. Lekin men u zotning shunday deyayotganlarini eshitganman: ‹Kim mening nomimdan ataylab yolgʻon soʻzlasa, doʻzaxdan oʻzining joyini hozirlab qoʻyaversin›», dedi.