حَدَّثَنَا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: مَنْ قَالَ عِنْدَ عَطْسَةٍ سَمِعَهَا: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ عَلَى كُلِّ حَالٍ مَا كَانَ، لَمْ يَجِدْ وَجَعَ الضِّرْسِ وَلا الأُذُنٍ أَبَدًا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Kim eshitgan aksasining ustiga: ‹Alhamdulillahi robbil olamiyn, ala kulli holin ma kon (Har qanday holatda ham olamlar Robbi Allohga hamd boʻlsin)›, desa, hech qachon na tish ogʻrigʻini, na quloq ogʻrigʻini koʻrmaydi», dedi.