حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ قَالَ: سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُ: عَطَسَ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَشَمَّتَ أَحَدَهُمَا، وَلَمْ يُشَمِّتِ الْآخَرَ، فَقَالَ: شَمَّتَّ هَذَا وَلَمْ تُشَمِّتْنِي؟ قَالَ: إِنَّ هَذَا حَمِدَ اللَّهَ، وَلَمْ تَحْمَدْهُ.
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning huzurlarida ikki kishi aksa urdi; (u zot) biriga tashmit qildilar, boshqasiga tashmit qilmadilar. (Tashmit qilinmagan) kishi: «Yo Rasululloh, siz bunga tashmit qildingiz, menga esa tashmit qilmadingiz?» dedi. (U zot:) «Albatta, bu (kishi) Allohga hamd aytdi, sen esa Allohga hamd aytmading» dedilar.