حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَخْبَرَهُ، أَنَّهُ كَانَ يَأْتِي عَبْدَ اللهِ بْنَ عُمَرَ فَيَغْدُو مَعَهُ إِلَى السُّوقِ، قَالَ: فَإِذَا غَدَوْنَا إِلَى السُّوقِ لَمْ يَمُرَّ عَبْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ عَلَى سَقَّاطٍ، وَلاَ صَاحِبِ بَيْعَةٍ، وَلاَ مِسْكِينٍ، وَلاَ أَحَدٍ إِلاَّ يُسَلِّمُ عَلَيْهِ.
Abu Voqid al-Laysiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidda odamlar bilan oʻtirganlarida, uch kishi keldi. Ulardan ikkitasi Rasululloh ﷺ tomon (yaqin) keldi, uchinchisi esa ketib qoldi. Ikki kishi bir muddat Rasululloh ﷺ oldida turdi; soʻng biri halqa (majlis) ichidan joy topib oʻtirdi, ikkinchisi majlisning orqasiga oʻtirdi, uchinchisi esa ketdi. Rasululloh ﷺ vaʼzlarini tugatgach: «Sizlarga bu uch kishi haqida aytaymi? Biri Allohdan (panoh izlab) Unga yondashdi, Alloh ham uni (rahmatiga) oldi; ikkinchisi Allohdan uyaldi, Alloh ham uni siyladi; uchinchisi esa Allohdan yuz oʻgirdi, Alloh ham undan yuz oʻgirdi», — dedilar.