حَدَّثَنَا مَطَرُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ: حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا بِسْطَامٌ قَالَ: سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ قُرَّةَ قَالَ: قَالَ لِي أَبِي: يَا بُنَيَّ، إِنْ كُنْتَ فِي مَجْلِسٍ تَرْجُو خَيْرَهُ، فَعَجِلَتْ بِكَ حَاجَةٌ فَقُلْ: سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ، فَإِنَّكَ تَشْرَكُهُمْ فِيمَا أَصَابُوا فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ، وَمَا مِنْ قَوْمٍ يَجْلِسُونَ مَجْلِسًا فَيَتَفَرَّقُونَ عَنْهُ لَمْ يُذْكَرِ اللَّهُ، إِلاَّ كَأَنَّمَا تَفَرَّقُوا عَنْ جِيفَةِ حِمَارٍ.
Muoviya ibn Qurra (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: otam menga dedi: «Ey oʻgʻilcham, agar sen yaxshiligidan umid qiladigan bir majlisda boʻlsang-u, seni biror hojat shoshiltirsa, ‹Assalomu alaykum›, deb ayt. Shunda ular oʻsha majlisda erishgan (yaxshilik)da sen ham sherik boʻlasan. Alloh zikr etilmagan bir majlisda oʻtirib, soʻng undan tarqalgan qavm xuddi eshak oʻligi atrofidan tarqalgandek boʻladi.»