حَدَّثَنَا مَطَرٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا بِسْطَامٌ قَالَ: سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ قُرَّةَ قَالَ: قَالَ لِي أَبِي: يَا بُنَيَّ، إِذَا مَرَّ بِكَ الرَّجُلُ فَقَالَ: السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ، فَلاَ تَقُلْ: وَعَلَيْكَ، كَأَنَّكَ تَخُصُّهُ بِذَلِكَ وَحْدَهُ، فَإِنَّهُ لَيْسَ وَحْدَهُ، وَلَكِنْ قُلِ: السَّلامُ عَلَيْكُمْ.
Muoviya ibn Qurra (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Otam menga: «Ey oʻgʻilcham, bir kishi yoningdan oʻtib: ‹Assalomu alaykum›, desa, xuddi alikni yolgʻiz oʻshaning oʻziga xoslayotgandek: ‹Va alayka›, deb (yakkalik shaklda) aytma. Chunki u yolgʻiz emas. Balki: ‹Assalomu alaykum›, deb ayt», dedi.