حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي، قَالَ: حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ: حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ قَالَ: إِنَّ السَّلاَمَ اسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ اللهِ، وَضَعَهُ اللَّهُ فِي الأَرْضِ، فَأَفْشُوهُ بَيْنَكُمْ، إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا سَلَّمَ عَلَى الْقَوْمِ فَرَدُّوا عَلَيْهِ كَانَتْ لَهُ عَلَيْهِمْ فَضْلُ دَرَجَةٍ، لأَنَّهُ ذَكَّرَهُمُ السَّلاَمَ، وَإِنْ لَمْ يُرَدَّ عَلَيْهِ رَدَّ عَلَيْهِ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ وَأَطْيَبُ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mening oldimda namozni buzadigan narsalar zikr qilindi (ular): it, eshak va ayol (edi). Men: «Sizlar bizni (ayollarni) eshak va itga oʻxshatdinglar. Allohga qasamki, men Paygʻambar ﷺ ni namoz oʻqiyotgan holda koʻrdim — men esa u bilan qibla orasida, karavotda yotar edim. Biror narsa kerak boʻlganida, oʻtirib Paygʻambarni bezovta qilishni yoqtirmas edim. Shuning uchun u zotning oyoq tomonidan sirgʻalib chiqar edim», — dedim.