حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامَ، عَنْ شَهْرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَسْمَاءَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ فِي الْمَسْجِدِ، وَعُصْبَةٌ مِنَ النِّسَاءِ قُعُودٌ، قَالَ بِيَدِهِ إِلَيْهِنَّ بِالسَّلاَمِ، فَقَالَ: إِيَّاكُنَّ وَكُفْرَانَ الْمُنْعِمِينَ، إِيَّاكُنَّ وَكُفْرَانَ الْمُنْعِمِينَ، قَالَتْ إِحْدَاهُنَّ: نَعُوذُ بِاللَّهِ، يَا نَبِيَّ اللهِ، مِنْ كُفْرَانِ نِعَمِ اللهِ، قَالَ: بَلَى إِنَّ إِحْدَاكُنَّ تَطُولُ أَيْمَتُهَا، ثُمَّ تَغْضَبُ الْغَضْبَةَ فَتَقُولُ: وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ مِنْهُ سَاعَةً خَيْرًا قَطُّ، فَذَلِكَ كُفْرَانُ نِعَمِ اللهِ، وَذَلِكَ كُفْرَانُ نِعَمِ الْمُنْعِمِينَ.
Asmo bint Yazid (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjiddan oʻtayotganlarida bir guruh ayollar oʻtirishgan edi. U zot qoʻllari bilan ularga (ishora qilib) salom berdilar va: «Neʼmat beruvchilarga (ularning yaxshiligiga) kufr keltirishdan ehtiyot boʻlinglar! Neʼmat beruvchilarga kufr keltirishdan ehtiyot boʻlinglar!» dedilar. Ulardan biri: «Ey Allohning Nabiysi, Allohning neʼmatlariga kufr keltirishdan Allohdan panoh soʻraymiz», dedi. U zot ﷺ: «Ha, lekin birortangiz uzoq vaqt ersiz (turmushga chiqmay) yuradi, keyin (Alloh unga er ato etganidan soʻng) bir gʻazablanib qoladi va: ‹Vallohi, men undan biror soatgina ham yaxshilik koʻrmadim!› deydi. Mana shu Allohning neʼmatlariga kufr keltirishdir, mana shu neʼmat beruvchilarning (yaxshiligiga) kufr keltirishdir», dedilar.