حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، وَحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ الشَّهِيدِ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا مِجْلَزٍ يَقُولُ: إِنَّ مُعَاوِيَةَ خَرَجَ، وَعَبْدُ اللهِ بْنُ عَامِرٍ وَعَبْدُ اللهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قُعُودٌ، فَقَامَ ابْنُ عَامِرٍ، وَقَعَدَ ابْنُ الزُّبَيْرِ، وَكَانَ أَرْزَنَهُمَا، قَالَ مُعَاوِيَةُ: قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَمْثُلَ لَهُ عِبَادُ اللهِ قِيَامًا، فَلْيَتَبَوَّأْ بَيْتًا مِنَ النَّارِ.
Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Bir kuni) u chiqib kelganida, Abdulloh ibn Omir (roziyallohu anhu) va Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo) oʻtirgan edilar. Ibn Omir oʻrnidan turdi, Ibn Zubayr esa — u ikkovining salobatlirogʻi edi — oʻtiraverdi. Muoviya dedi: Nabiy ﷺ: «Kim Allohning bandalari oʻzi uchun tik turishlaridan mamnun boʻlsa, doʻzaxdagi joyini egallab olaqolsin», dedilar.