حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْعَلاَءِ الْخُزَاعِيُّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الْمَلِكِ، مَوْلَى أُمِّ مِسْكِينٍ بِنْتِ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ: أَرْسَلَتْنِي مَوْلاَتِي إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ، فَجَاءَ مَعِي، فَلَمَّا قَامَ بِالْبَابِ فقَالَ: أَنْدَرَايِيمْ؟ قَالَتْ: أَنْدَرُونْ، فَقَالَتْ: يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنَّهُ يَأْتِينِي الزَّوْرُ بَعْدَ الْعَتَمَةِ فَأَتَحَدَّثُ؟ قَالَ: تَحَدَّثِي مَا لَمْ تُوتِرِي، فَإِذَا أَوْتَرْتِ فَلاَ حَدِيثَ بَعْدَ الْوِتْرِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir ayolning uyiga keldi. Eshik oldida turib, forscha: «Andarayim? (kiraymi?)» dedi. Ayol: «Andarun (kir)», dedi. Soʻng ayol: «Ey Abu Hurayra, menga xuftondan keyin mehmonlar keladi, ular bilan suhbatlashsam boʻladimi?» dedi. U: «Vitrni oʻqimaguningcha suhbatlashaver. Vitrni oʻqib boʻlgach, vitrdan keyin suhbat yoʻq», dedi.