حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْفَرَّاءِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ: مَرَّ ابْنُ عُمَرَ بِنَصْرَانيٍّ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ، فَرَدَّ عَلَيْهِ، فَأُخْبِرَ أَنَّهُ نَصْرَانِيٌّ، فَلَمَّا عَلِمَ رَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ: رُدَّ عَلَيَّ سَلامِي.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u bir nasroniyning yonidan oʻtdi. Oʻsha nasroniy unga salom berdi, u ham (salomini) qaytardi. Soʻng unga oʻsha kishi nasroniy ekani aytildi. Buni bilgach, u yoniga qaytib: «Salomimni menga qaytar», dedi.