حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ قَالَ: حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ عِمْرَانَ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ مُنْقِذٍ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كَانَ أَكْثَرُ جُلُوسِ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ وَهُوَ مُسْتَقْبِلٌ الْقِبْلَةَ، فَقَرَأَ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ قُسَيْطٍ سَجْدَةً بَعْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ فَسَجَدَ وَسَجَدُوا إِلاَّ عَبْدَ اللهِ بْنَ عُمَرَ، فَلَمَّا طَلَعَتِ الشَّمْسُ حَلَّ عَبْدُ اللهِ حَبْوَتَهُ ثُمَّ سَجَدَ وَقَالَ: أَلَمْ تَرَ سَجْدَةَ أَصْحَابِكَ؟ إِنَّهُمْ سَجَدُوا فِي غَيْرِ حِينِ صَلاةٍ.
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u koʻpincha qiblaga yuzlanib oʻtirardi. Bir kuni Yazid ibn Abdulloh ibn Qusayt quyosh chiqqandan soʻng sajda (oyati)ni oʻqidi va sajda qildi, Abdulloh ibn Umardan boshqa hammalari ham sajda qilishdi. Quyosh (koʻtarilib) chiqqach, Abdulloh oʻzining tizzasini oʻrab turgan kiyimini yechib, soʻng sajda qildi va: «Sheriklaringning sajdasini koʻrmadingmi? Ular namoz vaqti boʻlmagan paytda sajda qilishdi», dedi.