حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ قَالَ: حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنْ أَزْهَرَ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ يَقُولُ: إِنَّ الشَّيْطَانَ يَأْتِي إِلَى فِرَاشِ أَحَدِكُمْ بَعْدَ مَا يَفْرِشُهُ أَهْلُهُ وَيُهَيِّئُونَهُ، فَيُلْقِي عَلَيْهِ الْعُودَ أَوِ الْحَجَرَ أَوِ الشَّيْءَ، لِيُغْضِبَهُ عَلَى أَهْلِهِ، فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ فَلاَ يَغْضَبْ عَلَى أَهْلِهِ، قَالَ: لأَنَّهُ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ.
Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Albatta shayton, ahli toʻshakni solib, uni tayyorlab qoʻygach, sizlardan biringizning toʻshagiga keladi va uni ahliga gʻazablantirish uchun unga tayoq yoki tosh yoxud biror narsani tashlab qoʻyadi. Bas, kimda-kim buni sezsa, ahliga gʻazablanmasin», dedilar. Va: «Chunki bu shaytonning ishidandir», dedilar.