حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ قَالَ: حَدَّثَنِي اللَّيْثُ قَالَ: كَتَبَ إِلَيَّ هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَوْمًا: وَاللَّهِ مَا عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ رَجُلٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ عُمَرَ، فَلَمَّا خَرَجَ رَجَعَ فَقَالَ: كَيْفَ حَلَفْتُ أَيْ بُنَيَّةُ؟ فَقُلْتُ لَهُ، فَقَالَ: أَعَزُّ عَلَيَّ، وَالْوَلَدُ أَلْوَطُ.
Men Paygʻambar ﷺning (boshqa) biror xotinidan Xadijaga rashk qilganchalik rashk qilmaganman, — u meni (u zot) nikohlaridan oldin vafot etgan edi — chunki men u zotning uni (Xadijani) zikr qilayotganlarini eshitardim. Alloh u zotga uni qamishdan (qurilgan) bir uy (jannatda) bilan xushxabarlashni buyurgan edi. U zot bir qoʻy soʻysalar, Xadijaning dugonalariga undan ularga yetadigan(cha) hadya qilardilar.