حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَعْمَلَ رَجُلاً، فَقَالَ الْعَامِلُ: إِنَّ لِي كَذَا وَكَذَا مِنَ الْوَلَدِ، مَا قَبَّلْتُ وَاحِدًا مِنْهُمْ، فَزَعَمَ عُمَرُ، أَوْ قَالَ عُمَرُ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لاَ يَرْحَمُ مِنْ عِبَادِهِ إِلاَّ أَبَرَّهُمْ.
Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir kishini (amaldor qilib) ishga tayinladi. Amaldor: «Mening shuncha-shuncha farzandim bor, ammo men ulardan birontasini ham oʻpmaganman», dedi. Shunda Umar: «Alloh azza va jalla oʻz bandalaridan faqat eng mehribonlariga rahm qiladi», dedi.