حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ الْعُمَرِيِّ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ مُصْعَبٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ: إِنَّا نَتَرَاهَنُ بِالْحَمَامَيْنِ، فَنَكْرَهُ أَنْ نَجْعَلَ بَيْنَهُمَا مُحَلِّلاً تَخَوُّفَ أَنْ يَذْهَبَ بِهِ الْمُحَلِّلُ؟ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: ذَلِكَ مِنْ فِعْلِ الصِّبْيَانِ، وَتُوشِكُونَ أَنْ تَتْرُكُوهُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi unga: «Biz ikki kaptar ustiga garov (qimor) oʻynaymiz, lekin ular oʻrtasiga muhallil (uchinchi ishtirokchi) qoʻyishni yoqtirmaymiz — muhallil (yutuqni) olib ketishidan qoʻrqamiz», dedi. Abu Hurayra: «Bu — bolalarning ishidir, tez orada uni tark etasizlar», dedi.