حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَكِيمٍ الأَوْدِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ قَالَ: شَكَا رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جَارَهُ، فَقَالَ: احْمِلْ مَتَاعَكَ فَضَعْهُ عَلَى الطَّرِيقِ، فَمَنْ مَرَّ بِهِ يَلْعَنُهُ، فَجَعَلَ كُلُّ مَنْ مَرَّ بِهِ يَلْعَنُهُ، فَجَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: مَا لَقِيتُ مِنَ النَّاسِ؟ فَقَالَ: إِنَّ لَعْنَةَ اللهِ فَوْقَ لَعْنَتِهِمْ، ثُمَّ قَالَ لِلَّذِي شَكَا: كُفِيتَ أَوْ نَحْوَهُ.
Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺga qoʻshnisidan shikoyat qildi. U zot: «Narsalaringni koʻtarib, yoʻlga qoʻygin, kim oʻtsa, unga laʼnat oʻqiydi», dedilar. Shunda oʻtgan har bir kishi unga laʼnat oʻqiy boshladi. (Qoʻshni) Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Odamlardan qanday (ozor) koʻrdim?» dedi. U zot: «Allohning laʼnati ularning laʼnatidan ustundir», dedilar. Soʻng shikoyat qilgan kishiga: «Sen (bu ozordan) qutulding», yoki shunga oʻxshash (soʻz) aytdilar.