حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ: حَدَّثَنِي عَبْدُ اللهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ، أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ: جَاءَتْنِي امْرَأَةٌ مَعَهَا ابْنَتَانِ لَهَا، فَسَأَلَتْنِي فَلَمْ تَجِدْ عِنْدِي إِلاَّ تَمْرَةً وَاحِدَةً، فَأَعْطَيْتُهَا، فَقَسَمَتْهَا بَيْنَ ابْنَتَيْهَا، ثُمَّ قَامَتْ فَخَرَجَتْ، فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثْتُهُ، فَقَالَ: مَنْ يَلِي مِنْ هَذِهِ الْبَنَاتِ شَيْئًا، فَأَحْسَنَ إِلَيْهِنَّ، كُنَّ لَهُ سِتْرًا مِنَ النَّارِ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdilar:) Mening oldimga ikki qizi bor bir ayol (sadaqa) soʻrab keldi; u menda bir dona xurmodan boshqa (narsa) topmadi, men shuni unga berdim. U (xurmoni) ikki qizi orasida boʻlib berdi, soʻng (oʻrnidan) turib (chiqib) ketdi. Soʻng Paygʻambar ﷺ kirdilar, men (boʻlgan voqeani) u zotga aytdim. (U zot:) «Kim mana shu qizlardan birortasini (tarbiyalab) parvarish qilsa va ularga yaxshilik qilsa, ular u (kishi) uchun doʻzaxdan (toʻsadigan) parda boʻladilar» dedilar.